Joanna Stepaniuk

ZDJĘCIE ROKU – 2020 – Anna Gałka (Anarike Rijn)

Pandemia pokrzyżowała wiele planów, szczególnie w dziedzinie imprez publicznych związanych z kulturą i sztuką. Coroczny konkurs ZDJĘCIE ROKU powinien w roku 2020 być rozstrzygnięty w lutym, lecz niezależne od nas, a znane wszystkim okoliczności zmusiły nas do przeniesienia imprezy. Udało się nadrobić te zaległości w sierpniu.

W konkursie brało udział ponad 100 zdjęć kilkudziesięciu autorów – wyróżnionych w cyklicznych edycjach konkursu ZDJĘCIE MIESIĄCA. Jak w roku ubiegłbym, nagrody przyznała zarówno publiczność (internauci w głosowaniu na fb), jak i profesjonalne jury. Tym razem w skład jury weszli doświadczeni artyści fotograficy ze Związku Polskich Artystów Fotografików – Jacek Chmielewski oraz Marek Noniewicz.

Ogłoszenie wyników i wręczenie nagród miało miejsce 14 sierpnia w Małej Galerii Fotografii ZPAF w Toruniu. Pokazano wszystkie prace biorące udział w konkursie, było miejsce na wspomnienia ubiegłorocznych plenerów, uzasadnienie werdyktu jury i długie, ciekawe rozmowy o fotografii.

Nagrodę główną GRAND PRIX przyznaną przez Jury otrzymała Anna Gałka (znana też pod pseudonimem Anarike Rijn)

Fot. Anna Gałka

Wyróżnienia Jury: Iwona Ochotny, Joanna Stepaniuk, Piotr Wróblewski.

Fot. Iwona Ochotny
Fot. Joanna Stepaniuk
Fot. Piotr Wróblewski

Nagroda Publiczności powędrowała zaś do Darka Kilana

Fot. Darek Kilan

Imprezę poprowadzili: Zbyszek Filipiak (Prezes Stowarzyszenia TSF, pomysłodawca konkursu) oraz Jacek Chmielewski. Kolejny raz prezentowano naszą dumę – album wydany na dziesięciolecie działalności (nagrodzono nim wylosowanych głosujących internautów). Gratulujemy wszystkim laureatom i dziękujemy publiczności za głosowanie i obecność na spotkaniu. Fotografie na imprezie oraz relację live online przygotował Maciej Wasilewski.

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski
Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski

Fot. Maciej Wasilewski


Zdjęcie miesiąca – maj 2021 – Agata Jankowska

132. Toruński Spacer Fotograficzny był szczególny – zresztą jak każdy z osobna. Miejmy nadzieję, że ostatni zdalny – w klimacie nieszczęsnej pandemii. Tematem była poezja – rzecz Toruńskim Spacerom bliska nie od dziś, biorąc pod uwagę wystawę, którą mieliśmy w Klubie Od Nowa w maju 2016 pt. Poezja codzienności. Tym razem zadanie było nieco trudniejsze – sfotografować obraz do zadanego tekstu. Nasi Twórcy sprawili się w tej mierze znakomicie…\

[ZDJĘCIE MIESIĄCA]

Fot. Agata Jankowska
Fot. Agata Jankowska

Zdjęcie miesiąca -Agata Jankowska/Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Najcięższa z miłości

Z gorz­kich mi­ło­ści naj­gor­sza pod słoń­cem

Jest nie ta pierw­sza, co się z wio­sną bu­dzi,

A któ­rą obcy za­wie­dzie i złu­dzi,

Lecz ta, gi­ną­ca z trosk: dla sta­rych lu­dzi

Mi­łość go­rą­ca…

[WYRÓŻNIENIA]

Fot. Anna Koprowska

Wyróżnienie – Anna Koprowska /Agnieszka Osiecka

Zielona lipka

Chcia­ła­bym nie wra­cać jesz­cze z Pi­szu,
nim się czer­wie­nią spło­ni las,
za­nim na stra­ty nas od­pi­szą,
rada­bym zo­ba­czyć daw­nych nas.
Chciała­bym też uj­rzeć mgły na Pra­niu,
kie­dy jak płót­no czy­sty świt,
ład­ne­go pana z ład­ną pa­nią,
ład­ne­go cza­su ład­ny mit.

Zie­lo­na lip­ka, czer­wo­ny bór,
nie­bo sre­brzy­ste w pal­cie z chmur.
Skąd ja to wiem, skąd ja to znam –
Chy­ba z dzie­ciń­stwa, z mło­do­ści bram.

Chciał­abym w Kar­wi­cy stać pod pocz­tą
do nie­obec­nej wrzu­cić list,
po­tem do kota pu­ścić oczko,
któ­ry na pło­cie przy­siadł dziś.
Po­tem w je­zio­ra toń zie­lo­ną
rzu­cić dys­kret­nie jed­ną z łez,
bo się pa­mię­ta, czy­ją żoną
Ta na­sza mło­dość dzi­siaj jest!

Fot. Kasia Rubiszewska

Wyróżnienie – Kasia Rubiszewska /Mona Bo NIe

„majowa dama”

jesteś poezjo ze mną wszędzie

na łące w lesie śnisz z ptakami

jesteś jaskółką i łabędziem

żurawim tańcem pod gwiazdami

śpiewasz z drzewami na błękicie

zawracasz kijem bieg strumienia

jak czarodziejską różdżką życie

budzisz i w feerię barw zamieniasz

a w lustrze wody jak w krysztale

mienisz się każdą cząstką życia- cyranka znaczy swój kurs ale

nie zmieni znaczeń w jej odbiciach

ile tajemnic skrywasz jeszcze

nikt tego nie wie – i tym razem

nieodgadnioną muzą jesteś

w wersach odgłosach i w obrazie

Fot. Kasia Brzustewicz

Wyróżnienie – Kasia Brzustewicz / Kasia Brzustewicz

lotni fruną wbrew i mimo

Snują się sennie w międzyczasie

Spowici brzasku organtyną

wplątują ufność w skrzydła ptasie

Wtulając duszę w melizmaty,czuwają zmierzchem objuczeni

Spalani lękiem nad-utraty

studzą namiętność w chłodzie ziemi

W czułe objęcia drzew oddają

pauz bezbolesnych rzadkie tchnienia

Smak ostracyzmu zabliźniają

w rozcałowanych słońcem cieniach

Nieuchwytnością naznaczeni

krańcową myśl pod krzyżem wznoszą

Murem dulszczyzny przytłoczeni

o dar niebytu cicho proszą

Ostrze łaskawie żal przecina

Nadwrażliwości świeczka gaśnie

Wędruje z rąk do rąk rycina po gruzach wspomnień duszy jasnej

Zarys Ulotnych

co wbrew, mimo,w ramie, bez ramy, w cieniu, z cieniem,trwali bezgłośnie, w szeptach ginąc

Świat konsternując bezistnieniem

Fot. Joanna Stepaniuk

Wyróżnienie – Joanna Stepaniuk / Edyta Bartosiewicz „Opowieść”

Dziś nad światem zmienił ktoś

Nieba błękit w chmur atrament

Jakby pragnął deszczem swą opowieść snuć

Pierwsza kropla na mą dłoń

Ludzie kryją się w zaułkach

Gubiąc gdzieś po drodze sens deszczowych słów

Przemoknięte serca miast I tylko ty i ja szczęśliwi tym dniem

Bo choć zapomniał o nas świat

Mokrzy od stóp do głów nie tracimy nadziei…

Fot. Anna Jankowska

Wyróżnienie – Anna Jankowska /Adam Asnyk

Między nami nic nie było!

Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych,

Nic nas z sobą nie łączyło

Prócz wiosennych marzeń zdradnych;

Prócz tych woni, barw i blasków,

Unoszących się w przestrzeni,

Prócz szumiących śpiewem lasków i tej świeżej łąk zieleni;

Prócz tych kaskad i potoków,Zraszających każdy parów,Prócz girlandy tęcz, obłoków,

Prócz natury słodkich czarów;

Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,

Z których serce zachwyt piło,Prócz pierwiosnków i powojów

Między nami nic nie było!

Fot. Dariusz Chwiałkowski

Wyróżnienie -Dariusz Chwiałkowski / Adam Sikorski „Jest taki samotny dom”

Uderzył deszcz, wybuchła noc, przy drodze pusty dwór

W katedrach drzew, w przyłbicach gór, wagnerowski ton

Za witraża dziwnym szkłem, pustych komnat chłód

W szary pył rozbity czas, martwy, pusty dwór

Dorzucam drew, bo ogień zgasł, ciągle burza trwa

Nagle feria barw i mnóstwo świec, ktoś na skrzypcach gra

Gotyckie odrzwia chylą się i skrzypiąc suną w bok

I biała pani płynie z nich w brylantowej mgle

Zawirował z nami dwór, rudych włosów płomień

Nad górami lecę, lecę z nią, różę trzyma w dłoni

A po nocy przychodzi dzień, a po burzy spokój

Nagle ptaki budzą mnie, tłukąc się do okien

Fot. Anna Rusiłko

Wyróżnienie – Anna Rusiłko / Krystyna Krahelska, (1940 r.)

„Wiosna zawiedzionych”

Tak czekaliśmy ciebie w tym roku, zimna wiosno, sucha, wietrzna wiosno!

A gorzkie ziele tylko wrześniowe mogiły zarosło

I skowrończa piosenka nie dźwięczała jak sama radość,

Nawet drzewa nie kwitną — wymarzły po rozłogach,

po miedzach,po sadach.Nawet ziemia zakrzepła w sobie.

Umierają rośliny na spiece.I czymże się ma sycić, czym poić,

puste źródło — smutne serce człowiecze?

Fot. Marek Mrozowicz

Wyróżnienie -Marek Mrozowicz / Bolesław Leśmian (1938 r.)

Śmierć wtórna

Dwojgu zmarłym w cmentarza zakątku

Dawna miłość śni się od początku -I westchnęli i po małej chwili

Wspomnieniami ust się połączyli.Usta, usta! Próchno w was migota!

Któż odgadnie, że to jest – pieszczota?

Któż pomyśli, że to jest kochanie -Pocałunków trudne wspominanie?

…Słodka jeszcze jest taka żałoba:Cień – cieniowi, mgła-mgle się podoba.

Ale szczęście nie potrwało długo:Niespodzianie zmarli śmiercią drugą….

Boże, Boże! Gdzie twoje lazury?Straszno zmarłym umierać raz wtóry!

Straszno nie być pod żadnym namiotem…Cicho-ciszej…Nie mówimy nic o tem…

[ Tekst i wybór zdjęć: Zbyszek Filipiak ]


Zdjęcie miesiąca – luty 2021 – Darek Kilan, Ewelina Fiedorowicz, Katarzyna Kluczwajd

129. TSF opisuje i zdjęcia honoruje organizatorka pleneru, Joanna Stepaniuk.

Tematem lutowego spaceru fotograficznego był „Monochrom z akcentem barwnym lub bez”. Czekałam z niecierpliwością na Wasze albumy. Najbardziej na zdjęcia w kolorze, na monochrom znaleziony w realu, nie przygotowany w postprodukcji. Chętnych do zmierzenia się z tematem było znowu wielu i to cieszy bardzo 🙂 44 albumy!!! Było w czym wybierać 🙂 Fotografie różnorodne, jak zwykle z resztą, sporo zdjęć b&w, ale też te, na które czekałam – w kolorze! Wybór zdjęcia miesiąca to niełatwe zadanie 🙂

[ Zdjęcia miesiąca ]

1 miejsce – Darek Kilan – dzikie zwierzęta i ludzie obok siebie, żeby tak mogło być nie tylko o świcie… no i jest monochrom 🙂

Darek Kilan

2 miejsce – Ewelina Fiedorowiczzdjęcie z przekazem, siedzi w głowie (a jaki monochrom!)

Ewelina Fiedorowicz

3 miejsce – Katarzyna Kluczwajd – beton bez minimum piękna, ale natura wciska w jedno z okien swój akcent barwny, pozytywny…

Katarzyna Kluczwajd

[ Wyróżnienia ]

Darek Kilan – świetny moment 🙂 Ujęcie rozweselające 🙂

Darek Kilan

Wojciech Balczewski – zdjęcie kosmiczne, piękna flara, lubię do niego zaglądać 🙂

Wojciech Balczewski

Witold Bargiel – świetnie wypatrzone 🙂 Przenikanie różnych światów, a panowie tacy wyluzowani, zrelaksowani 🙂 „Koń… Krowa, kura, kaczka… Kura, kaczka, drób… (…) O! Jest! Widzę! Droga… Chyba na Ostrołękę…” Tak mi się skojarzyło z „Rejsem” M. Piwowskiego 🙂

Witold Bargiel

Agata Jankowska – podoba mi się klimat tego zdjęcia i jego „chropowatość”

Agata Jankowska

Anna Rusiłko – cisza, spokój, brak ludzi, którzy usiedliby na tych ławkach, ale… może to i dobrze… te ławki same dla siebie są dobrym towarzystwem.

Anna Rusiłko

Krzysztof Marciniak – piękne światło, droga, która zachęca do podróży…

Krzysztof Marciniak

Zuch Karola – świetne światło i piękny, wyciszający kadr.

Zuch Karola

Małgorzata Klarowska – brawo za pomysł, no i trochę prywaty 🙂 Moje miejsce 🙂

Małgorzata Klarowska


„Toruńskie Spacery Fotograficzne 2010-2020”. Nasz album na dziesięciolecie działalności

Nasza konsekwencja, upór i praca zostały docenione. Album jubileuszowy ukazał się drukiem i w czwartek, 4 marca 2021 r. dojdzie do jego oficjalnej premiery – poprzez transmisję na fb Książnicy Kopernikańskiej. Spotkanie z redaktorami albumu i jednocześnie członkami zarządu Stowarzyszenia Toruńskie Spacery Fotograficzne (Paulina Komorowska, Daria Troczyńska, Zbyszek Filipiak) poprowadzi Katarzyna Kluczwajd, która do w/w albumu napisała okolicznościowy artykuł poświęcony fenomenowi TSF.

Podczas premiery ogłoszone zostaną konkursy, dzięki którym będzie można wygrać egzemplarze książki, której druk umożliwiło wsparcie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

To 152 strony, ponad 230 fotografii 79 autorów – obrazy zebrane podczas plenerów realizowanych w całym regionie Pomorza i Kujaw – poza Toruniem zobaczymy m.in. Bydgoszcz, Włocławek, Grudziądz, Mogilno, Kruszwicę, Brodnicę, Nieszawę, Okonin, Turzno, Chełmno, Chełmżę, Ciechocin, Aleksandrów Kujawski, czy Szafarnię. Piękno przyrody i krajobrazu, architektura budynków – zabytkowa i nowoczesna, ujęcia codziennego życia mieszkańców oraz osobiste poszukiwania plastyczne uczestników naszych comiesięcznych plenerów.

Jest, co oglądać!

Front okładki ze zdjęciem Witolda Bargiela
Tył okładki ze zdjęciem Joanny Stepaniuk
Spis autorów ze zdjęciem Jarka Fisza

Dołącz do wydarzenia na fb: LINK 1

Weź udział w konkursach i wygraj album: LINK 2

Grzegorz Giedrys (Gazeta Wyborcza) o jubileuszu i albumie TSF: LINK 3

Autor tekstu: Zbyszek Filipiak


Zdjęcie miesiąca – styczeń 2021 – Joanna Stepaniuk

128. Toruński Spacer Fotograficzny „MRÓZ”

Podczas 128. Toruńskiego Spaceru Fotograficznego, którego tematem był – Mróz (to była moją propozycją), zostałem poproszony o ocenienie nadesłanych prac. Poniżej kilka zdań dotyczących wyboru najlepszych zdjęć.


Znaleźć najlepsze zdjęcie spośród wszystkich nadesłanych nie było łatwo. Do ocenienia było pięćdziesiąt dwa albumy a w każdym z nich, średnio po kilkanaście zdjęć (albumy 128. Toruńskich Spacerów Fotograficznych). Jednakże niewątpliwie istotnym w procesie selekcji zdjęć, był fakt, iż był to wybór całkowicie subiektywny. Nie zbierało się tu żadne konsylium czy jury lecz wyboru mogłem dokonać wyłącznie ja, czyli tak jak lubię. 


Nie zaskoczył mnie poziom zdjęć, większość była wykonana poprawie technicznie a i spora ich część miała to coś – to spojrzenie okiem obiektywu. Nie zawiódł Piotr Wróblewski, Marek Mrozowicz, Krzysztof Marciniak, Joanna Stepaniuk, Dariusz Chwiałkowski czy Darek Kilan. 


Zabrakło jednak zabawy tematem. Można było na przykład zamrozić dowolną rzecz: różę, klocki lego i spróbować zrobić album bez wychodzenia z domu. Zabrakło także reportażu z człowiekiem w roli głównej np. zmagającym się z mrozem. Nie odnalazłem także zdjęć z powietrza – drona. Jednakże nie zabrakło tych zdjęć, na których ujęte zostało piękno, artyzm czy po prostu odnaleźć można było duszę.


W zasadzie tylko to jedno zdjęcie wracało do mnie najczęściej. Było to zdjęcie Joanny Stepaniuk

Joanny Stepaniuk Toruńskie Spacery Fotograficzne
Joanna Stepaniuk

Joanna namalowała nam okiem obiektywu piękny obraz który mógłby zawisnąć w moim salonie lub w niejednej galerii sztuki współczesnej. To zdjęcie od początku było moim faworytem. To zdjęcie jest tym jedynym, tym zwycięskim zdjęciem. 


Nie sposób również nie pochwalić zdjęcia Piotra Wróblewskiego

Piotr Wróblewski Toruńskie Spacery Fotograficzne
Piotr Wróblewski

…w którym wszystko ułożyło się w piękny … nowy wiersz … o samotności? Odpowiedni kadr, kolory (a raczej ich brak) i ten Piotra wewnętrzny filtr przez który patrzy na Świat. To bez wątpienie jedno z lepszych zdjęć podczas tego mroźnego wyzwania.


Nie zawiódł również Darek Kilan, Dariusz Chwiałkowski, Krzysztof Marciniak czy Marek Mrozowicz.

Darek Kilan Toruńskie Spacery Fotograficzne
Darek Kilan
Dariusz Chwiałkowski Toruńskie Spacery Fotograficzne
Dariusz Chwiałkowski
Krzysztof Marciniak Toruńskie Spacery Fotograficzne
Krzysztof Marciniak
Marek Mrozowicz Toruńskie Spacery Fotograficzne
Marek Mrozowicz

Wszystkim autorom zdjęć gratuluję, a było Was całkiem sporo.


Zdjęcia nadesłali: Alexandra Nadolska, Anarike Rijn, Andrzej Jarzyna, Agata Jankowska, Anna Jankowska, Anna Koprowska, Anna Rusiłko, Anna Stanek, Barbara Karlewska, Bartosz Bk, Bartosz Walczak, Comarek Greg Jan, Darek Kilan, Dariusz Chwiałkowski, Ewa Grzeszczuk, Jadwiga Mikołajczyk, Jarek Fisz, Joanna Johansson, Joanna Malinowska, Joanna Nacfalska, Joanna Stepaniuk, Justyna Rochon, Karol Gierad, Kasia Rubiszewska, Katarzyna Kluczwajd, Krzysztof Marciniak, Maciej Mierzejewski, Maciej Nowak, Maciej Wasilewski, Magdalena Białecka, Magdalena Noga, Małgorzata Dalecka, Małgorzata Klarowska, Małgorzata Marciniak-Banach, Marcin Jadziński, Marcin Kwiatkowski, Mar Jola, Marek Mrozowicz, Mieczysław Matysiak, Monika Ciaiolo, Monika Myrta, Ola Biały, Paulina Zo JAkubanis, Piotr Wróblewski, Renata Czerwińska, Suu Jkaa, Tomasz Jaworski, Witold Bargiel, Zdzisława Marszałkowska, Zuch Karola.

Tekst i wybór zdjęć: Grzegorz Chudzik


Zdjęcie miesiąca – grudzień 2020 – Piotr Wróblewski

Ostatni plener 2020 roku poświęcony został konkretnemu człowiekowi i pamięci po Nim. Jednocześnie poświęciliśmy go na swój sposób również sobie wzajemnie, pogrążeni w smutku, osamotnieni po odejściu Kogoś tak ważnego.

Paweł „Biały Gołąb” Długokencki to najlepszy przykład na to, jakich ludzi przyciągają Toruńskie Spacery Fotograficzne. Stuprocentowy wrażliwiec, utalentowany poszukiwacz piękna i prawdy, pełen dobrych intencji, skromności, serdeczności, przyjaźni. Przy tym człowiek o wysokim intelekcie, zaangażowany w życie kulturalne, a w codziennym obyciu – klasyczny gentleman, jakich dzisiaj spotyka się bardzo rzadko.

Co powiedzieć, gdy takiego człowieka ma zabraknąć już na zawsze? Nie sposób ubrać to w słowa. Sposobem na wyrażenie uczuć może stać się wówczas fotografia. Wielu Autorów poświęciło 127.TSF pamięci Pawła, twórczo odczytując zaproponowany przez Krzysztofa Skowrońskiego temat: „Światło w mroku”. Oto subiektywny wybór najpiękniejszych i najbardziej emocjonalnych prac.

[ ZDJĘCIE MIESIĄCA ]

Piotr Wróblewski. Swobodny układ barwnych plam wydaje się wylewać z ram kadru. Poruszony ocean, niebo, a może dusza przekraczająca wymiary?

Piotr Wróblewski

[ WYRÓŻNIENIA ]

Anarike Rijn. Część Autorów próbowała swych sił w fotografii kreacyjnej, bardziej lub mniej nawiązując do osoby i wizerunku Pawła, nazywanego przez nas w TSF Białym Gołębiem. Najbardziej w pamięć zapada wizja Ani.

Anarike Rijn

Magdalena Białecka skomentowała swoją fotografię: „Czasem trudno to światło zauważyć, ale ono jest”.

Magdalena Białecka

Katarzyna Rubiszewska znana jest ze swoich efektownych ujęć krajobrazów, zwłaszcza obszarów leśnych. Tym razem „przeszła samą siebie”. Ma się wrażenie, że obraz żyje, nad powierzchnią wody porusza się mgła, dzieje się wielki teatr przyrody. Zwłaszcza, kiedy patrzymy na fotografię dłużej, skupieni, w ciszy.

Katarzyna Rubiszewska

Obszar zadrzewiony odwiedziła też Małgorzata Kos. Znów zagrało światło, mgła, otworzył się tunel tajemnicy.

Małgorzata Kos

Zdjęcie Karola Gierada jest zaproszeniem do spaceru. Wstępując w zaciszną przestrzeń parku, przy odblasku latarni, spotkał na drodze pierwszy grudniowy śnieg. Bez wątpienia szedł w towarzystwie duszy naszego łagodnego, wiernego Przyjaciela Pawła.

Karol Gierad

„Paweł, to dla Ciebie. Uczyłeś mnie patrzeć. Oceń, czy byłam dobrą uczennicą” – Ola Biały.

Ola Biały

Piotra Kromkiewicza wiązała z Pawłem więź szczególna.

Paweł Kromkiewicz

W niebo spojrzała również Mariola Szreiber. Co odnalazła? Granicę wymiarów? Podróż, która wcale się nie zakończyła?

Mariola Szreiber

Biały Gołąb żył kulturą i sztuką, szczególnie żywo dyskutując o muzyce. Wysmakowane zdjęcie kontrabasisty (w gamie odcieni od pełnych niemal czerni i bieli, poprzez szarości) autorstwa Mieczysława Matyasika sprawiłoby mu szczególną radość.

Mieczysław Matyasik

Wielu Autorów odbyło 127.TSF na przedświątecznym Starym Mieście, na które spadło w końcu nieco płatków śniegu, co przydało ujęciom dodatkowego efektu. Skorzystała z niego również Anna Rusiłko, prezentując nam wymowną wypowiedź z dziedziny „street-foto”.

Anna Rusiłko

Joanna Stepaniuk uczestniczyła w szeregu prywatnych plenerów z Pawłem. Tak wspominała późniejszy plener bez Niego (czy jednak na pewno bez Niego?): „Kilka dni temu miałam pierwsze podejście do tego albumu, ale było paskudnie zimno i nie było warunków na zrobienie tego, co chciałam… Łaziłam ponad 2 godziny, zmarzłam i nic nie miałam i… wyczerpał mi się akumulator (nie pamiętam kiedy mi się to zdarzyło), zmieniłam na zapasowy i… wyczerpał się po kilku zdjęciach (to mi się nie zdarzyło na 1000% NIGDY!!!), to mówię sobie… „Dobra, Paweł, idę do domu… dziś nic z tego nie będzie…”.

Pierwsza fotografia najbardziej podobała się widzom galerii grupy TSF w internecie…

Joanna Stepaniuk

…druga zaś znacząco uwieńczyła bogaty w emocje album Aśki.

Joanna Stepaniuk

Do „godła” Pawła nawiązała też m.in. Małgorzata Marciniak-Banach.

Małgorzata Marciniak-Banach

Joanna Malinowska pokazała obraz po części trudny, czy nawet bolesny w odbiorze. A jednocześnie przepełniony swoistą medytacją.

Joanna Malinowska

Paulina Jakubanis pożegnała zaś Pawła jeszcze inaczej. Zapewniając jednocześnie poruszającą, ale i kojącą kodę do tego szczególnego albumu.

Paulina Jakubanis

Dziękuję wszystkim uczestnikom 127.TSF – za ich oddanie niełatwemu tematowi, bardzo osobiste emocje oraz pomysłowość. Jak już wcześniej zauważyłem przy fotografiach Karola i Asi Stepaniuk, nie były to zupełnie indywidualne, czy samotne spacery. Paweł był, jest i będzie z nami.

Zbyszek Filipiak

A w post-scriptum portret Pawła autorstwa Darka Chwiałkowskiego.

Dariusz Chwiałkowski

Zdjęcie miesiąca – październik 2020 – Panie z TSF

125. spacer TSF, z 3 X 2020 opisuje organizatorka i przewodniczka pleneru, Katarzyna Kluczwajd. TSF listopadowy w Turznie zmuszeni byliśmy zmienić na formę indywidualnych wypraw poszczególnych autorów. Szczegóły:

Link do informacji na temat 126. TSF (facebook)

SECESYJNE KONKRETY I DETALE

To był spacer z duszą, nieważne że „z dystansem”, skoro w pandemicznym czasie… Bo lubimy naszą pasję, miasto i siebie, bo słońce nas kocha (pogoda była jak na zamówienie), bo inspirujemy się nawzajem. Niebawem okazało się, że mieliśmy szczęście, bo listopadowy spacer koronawirus skutecznie już uniemożliwił. I teraz, przy wyborze fot miesiąca, też nie mogę uwolnić się od bieżących wydarzeń – mocnych, niosących wielką społeczną energię. To dlatego tym razem Zdjęcie Miesiąca należy do PAŃ – wyłącznie (w końcu to moja subiektywna decyzja). Panowie, mam nadzieję, zrozumieją. To dlatego secesyjne konkrety i detale, które wybrałam, mają swoje odniesienie do konkretów dnia dzisiejszego.

Dzięki p. Łukaszowi Soleckiemu mogliśmy wejść do secesyjnej perełki przy Wielkich Garbarach 17, wstąpiliśmy też do innych kamienic, byliśmy pierwszymi gośćmi u Państwa na Mickiewicza 1 – podczas kapitalnego remontu Ich nowego mieszkania. Fotografowaliśmy secesję odchodząca i tę zadbaną, bardziej w detalach niż konkretach, detalach zawsze smakowitych i na co dzień często niedostrzeganych. Razem widzimy więcej. Jak zwykle o ciekawych miejscach, motywach, historiach opowiadałam co nieco za wiele, ale żeby dostrzec – trzeba wiedzieć. Tradycyjnie pojawiły się nowe pytania i zagwozdki – nie nadążam!

ZDJĘCIA MIESIĄCA

1/ Magdalena Białecka – czułość w dostrzeganiu kwitnienia wobec przemijania

Magdalena Białecka

2/ Anarike Rijn – magia dawności w nadgryzionej zębem czasu codzienności, tak wiele zależy od sposobu patrzenia

Anarike Rijn

3/ Ola Biały – stare i nowe nierozłączne i zawsze obok nas, czasem widziane przez pryzmat wąskich horyzontów

Ola Biały

4/ Joanna Stepaniuk, także Renata Czerwińska (ex aequo) – secesyjny wąż – znak transformacji, choć ginący w nadmiarze detali

Joanna Stepaniuk
Renata Czerwińska

5/ Barbara Karlewska – w kontekście tejże transformacji symboliczny wybór: biały/-e czy czarny/-e?, a rzeczywistość dookoła, hmmm, ciut zapaskudzona

Barbara Karlewska

WYRÓŻNIENIE

Paulina Jakubanis – portret Kota Secesjusza

Paulina Jakubanis

Tekst i wybór zdjęć: Katarzyna Kluczwajd


Zdjęcie miesiąca – wrzesień 2020 – Witold Bargiel

Pora na podsumowanie wrześniowego, 124. Toruńskiego Spaceru Fotograficznego, na który wybraliśmy się do kujawsko-pomorskiej Wenecji i Biskupina, pokonując część trasy słynną kolejka wąskotorową. Relację do niniejszego artykułu zapewnił organizator, Piotr Wróblewski, który jednocześnie wyróżnił szereg autorów. A w październiku zapraszamy na 125.Toruński Spacer Fotograficzny. Będziemy tym razem poszukiwać secesji w architekturze toruńskiego starego miasta oraz Bydgoskiego Przedmieścia. Nasze zdjęcia zostaną pokazane na kolejnej konferencji z cyklu „Zabytki młodszego pokolenia” oraz będą opublikowane w towarzyszącej konferencji książce z artykułami naukowymi. Plener organizuje i prowadzi, rzecz jasna, Katarzyna Kluczwajd. Termin: 3 października (sobota), zbiórka na toruńskim starym mieście o godz. 11.00 przy ul. Prostej 10.

Głos ma Piotr Wróblewski:

Drodzy Przyjaciele, przede wszystkim dziękuję Wam za przybycie do Wenecji i dobre humory pod dachem kolejowego wagonu i niebem słonecznej aury.

Wszyscy, w naszym gronie TSF robicie naprawdę  dobre zdjęcia. Jakakolwiek próba oceniania i przyznawania zdjęciom statusu najlepszych jest wyłącznie subiektywna i podyktowana aktualnym przeżywaniem przeze mnie, przedstawianych przez Was scen.

Kochajmy w sobie pasję fotografowania i rozwijajmy ją, ucząc się od siebie i rozmawiając. Bowiem najlepszą szkołą są nasze wspólne doświadczenia.

Proponuję, abyśmy w przyszłości również wybierali najlepszy album zdjęciowy z każdego pleneru. Aby drugie rozdanie Oskarów było bogatsze o tę kategorię. Można by było  raz do roku wybierać również najlepszy spacer.

Tymczasem, na dziś ogłaszam:

Zdjęcie miesiąca – Witold Bargiel – które nazwałbym – Próbą Schwytania Niezłomności

Witold Bargiel

Najlepszy album – Kasia Brzustewicz za zdjęcia, pasję i poetyckość

wyróżnienia :

–  Ola Biały – za możliwość cofnięcia się w czasie  i przejrzystego spojrzenia ( jakby oczami przodków ) na dawny, czysty świat. Bardzo subtelne zdjęcie jak dusza jego wykonawczyni

Aleksandra Biały

–  Kasia Brzustewicz – za malownicze ujęcie narodzin Janki

Katarzyna Brzustewicz

–  Joanna Malinowska – za  zwielokrotnienie weneckiego świata

Joanna Malinowska

–  Darek Chwiałkowski – który chłopców od laptopów i telefonów wysłał do chałup

Dariusz Chwiałkowski

–  Joanna Stepaniuk –  za doskonały witraż, złożony z barw i  innych, fajnych elementów kadru

Joanna Stepaniuk

–  Wojciech Balczewski – za Zagubionego Między Dachami

Wojciech Balczewski

–  Anna Koprowska – za ujęcia jak kadry filmowe ( i obsadzenie w rolach głównych) Witka Bargiela i Piotra W.

Anna Koprowska

Wasz oddany  Piotr W.